Rosebud

Κρίταμο

2006-09-23T13:38:00.000-07:00

Στις περισσότερες ελληνικές παραλίες και γενικώτερα σε όλη τη Μεσογειακή ζώνη αν ψάξει κάποιος με προσοχή κοντά στην θάλασσα είτε σε βράχια η ακόμη και πάνω στην άμμο θα παρατηρήσει ένα φυτό με κοντά βλαστάρια που στο τέλος του καλοκαιριού βγάζει κίτρινα λουλουδάκια. Πρόκειται για το κρίταμο, γνωστό σαλατικό απο αρχαιοτάτων χρόνων. Τα φύλλα του σε σχήμα τρίαινας τρώγονται είτε ωμά βουτηγμένα στο ξύδι είτε βρασμένα. Υποψιάζομαι οτι τους σπόρους του τους παίρνει η θάλασσα και τους ξεβράζει σε κάποιες ακτές και για αυτό απαντάται στα παράλια.

Είναι πολυετές φυτό που απλώνεται συνεχώς με παραφυάδες κι αντίθετα απο την κάπαρη μπορεί να καλλιεργηθεί στον κήπο αν βρείς σπόρους. Βέβαια στις ακτές ποτίζεται απο την θάλασσα και δεν έχω εμπειρία του τι θα γίνει αν το ποτίζεις με γλυκό νερό.

Κάπαρη

2006-09-22T14:07:00.000-07:00

Νάμαστε πάλι το μετακαλόκαιρο να γράφουμε Φυσική Ιστορία αναπολώντας εκείνες τις ανέμελες και ξέγνοιαστες μέρες που την μαθαίναμε στο Δημοτικό. Που νάξερα τότε οτι στα "γεράματα" θα αγαπούσα τόσο πολύ αυτό το "μάθημα".

Οι φωτογραφίες είναι απο κάποιες γωνιές της Αθήνας - Α. Παρασκευή και Περιστέρι - , όπου έχω ανακαλύψει καπαριές. Ολες είναι φυτρωμένες στο σημείο ένωσης τοίχων και εδάφους.
Αυτό συμβαίνει -όπως μια καλή φίλη μου είπε- εξ αιτίας της μεταφοράς των σπόρων της καπαρης από τα μυρμηγκια στις φωλιές τους.

Εδώ και 3-4 χρόνια προσπαθώ να καλλιεργήσω κάπαρη στον κήπο είτε με βλαστάρια που κόβω και βουτώντας τα σε σκόνη ορμόνης ριζοβολίας φυτεύω είτε με σπόρο που βρήκα στην Ευρυπίδου (2 μάρκες Ιταλικών) είτε με σπόρο που αγόρασα απο μια τράπεζα στην Αγγλία.
Οι προσπάθειες απέτυχαν τελείως. Τα μισά περίπου απο τα φυτεμένα βλαστάρια ανθίζουν αλλά λίγο κοντά στις αρχές Αυγούστου ένα-ένα ξεραίνεται χωρίς καμμια αιτία. Μερικοί σπόροι έχουν σκάσει κι αναμένω να δώ την συνέχεια.

Ψάχνοντας στο Ιντερνετ δεν ανακάλυψα κανένα καταχωρημένο φυτώριο στην Ευρώπη που να πουλάει φυτά κάπαρης. Μόνο στην Αμερική υπάρχουν ελάχιστα που μάλλον πουλάνε ποικιλίες ντόπιες μη έχοντες σχέση με τις Μεσογειακές καθότι η κάπαρη είναι φυτό της πανίδας των Μεσογειακών παραλιών. Στο Ιντερνετ βρήκα οτι οι Τούρκοι έχουν αρκετό know how στην καλλιέργεια κάπαρης. Ετσι εξηγείται γιατί τα μαγαζιά έχουν γεμίσει με κάπαρη Τουρκίας. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε οτι μερικά μαγαζιά το λένε οτι είναι Τουρκίας. Τώρα απο τα άλλα που λένε οτι είναι Τήνου η Σαντορίνης η γενικά Κυκλάδων το πόσα απο αυτά λένε την αληθινή καταγωγή επαφίεται στη καλή τους καρδιά και στην ευκολοπιστία την δική μας. Προφανώς βέβαια εδώ για να μην αμολάμε κατηγορίες στον αέρα πρέπει να σημειώσουμε οτι ένας σωστός επαγγελματίας οταν λέει κάτι πρέπει να μπορεί να το αποδεικνύει και με τιμολόγια.

Απο οτι έχω ανακαλύψει κάπαρη υπάρχει στην Αττική αρκετή και μέσα στην πόλη της Αθήνας, στις Κυκλάδες και πιθανά σε άλλα μέρη που δεν γνωρίζω. Είχαν γίνει καποιες προσπάθειες στην Τήνο απο μια επιδοτούμενη ομάδα για την καλλιέργεια κάπαρης. Υπήρχε πλήρης αναφορά του project στο site http://www.spin.gr/static/sitetrnsfr/life/agrotinos/life-TINOS/kappari.html το οποίο όμως εκλεισε . Εχω τυπωμένη όλη την αναφορά. Εκ των υστέρων όμως έχω μάθει οτι 1 τοις χιλίοις των παραχθέντων φυτών διατηρήθηκε. Τα υπόλοιπα σιγά σιγά ξεράθηκαν.

Είχα ρωτήσει και κάποιους γεωπόνους στην Ανθοκομική Εκθεση της Κηφησιάς κι εκείνοι μου είχαν αναφέρει την ιδιοτροπία της κάπαρης να μη μπορεί να καλλιεργηθεί όπου θέλουμε εμείς . Βέβαια αυτό δεν είναι ιδιοτροπία αλλά η σιωπηλή δύναμη της Φύσης που εκείνη ορίζει την ζωή στα πλάσματα της.

Toyota Μεσογείων

2006-08-04T15:18:00.000-07:00

Εχτές 04 Αυγούστου 2006 πήγα το αυτοκίνητο μου το πρωί 08:35 για επισκευή χειροφρένου στην Τοyota Μεσογείων. Το ραντεβού είχε κλειστεί στις 31/07/2006. Πηγαίνοντας κρατήσανε το τηλέφωνο μου και πάνω στο δελτίο επισκευής.Επίσης το είχανε και στην καρτέλλα μου αφού είμαι πελάτης. Ζήτησα δε να βγεί και κάρτα καυσαερίων. Αφησα λοιπόν το αυτοκίνητο και πήγα στη δουλειά μου.

Στις 17.03 κτύπησε το κινητό μου και ήτανε μια κοπέλλα απο την εταιρεία η οποία με ρώτησε αν θα έρθω να πάρω το αυτοκίνητο που ήτανε έτοιμο. Και συνέχισε λέγοντας οτι έχει βγεί κάρτα καυσαερίων και μόνο αυτό. Επεσα απο τα σύννεφα. Και βγήκε μετα ο υπεύθυνος του συνεργείου και μου είπε οτι δεν επισκευάστηκε το χειρόφρενο διότι περιμένουν το ανταλλακτικό (ντίζα). Εκνευρίστηκα και συγχύστηκα πάρα πολύ και τού είπα οτι έπρεπε να με πάρει τηλέφωνο απο το πρωί διότι τώρα πια ήταν Παρασκευή απόγευμα και δεν μπορούσα να κάνω τίποτε. Κι ότι δεν προσφέρουν καμμια εξυπηρέτηση κι οτι έχουν καβαλήσει το καλάμι.

Τελικά αυτό το συμβάν με κάνει να χάσω 2 τουλάχιστον μέρες απο την άδεια μου που ξεκινά, διότι πρέπει πριν αναχωρήσω να έχω το χειρόφρενο φτιαγμένο.

Πιθανόν το γεγονός που εξιστόρησα να μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα προσφερόμενα είδη και τις προσφερόμενες υπηρεσίες απο μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα.
Για μένα όμως δεν είναι ευτελές το επεισόδιο. Οι χρεώσεις που κάνει η Τοyota σε ανταλλακτικά και εργασίες επισκευής είναι σε τόσο δυσανάλογες με αυτά που τελικά προσφέρει που θα έπρεπε οι κύριοι αυτοί να αντιμετωπίζουν τους πελάτες με αυξημένη προσοχή και σεβασμό.

Εξετάζοντας το θέμα πιο πλατιά ανακαλύπτω οτι υπάρχει συνενοχή του κράτους, δηλ της εκάστοτε κρατικής εξουσίας που μάλλον είναι συνέταιρος των μεγάλων επιχειρήσεων. Διότι θα έπρεπε να βάζει κανόνες των οποίων την τήρηση θα έχει την ευθύνη το κράτος.

Π.χ πιάστηκε supermarket με άλλη τιμή στο ράφι και άλλη στο ταμείο. Τότε σ' ένα κράτος δικαίου θα έπρεπε ο Νόμος να κλείσει το μαγαζί για λίγες μέρες και σε περίπτωση επανάληψης ακόμη περισσότερο.

Η πιάστηκε πρατήριο να πουλάει νοθευμένα καύσιμα? Κλείσε το για λίγες μέρες.

Η επιχείρηση δρα μονοπωλιακά και με αισχροκέρδεια πχ σε ανταλλακτικά η υπηρεσίες? Κλείσε την για λίγες μέρες.

Ετσι πιστεύω οτι εδραιώνεται κράτος δικαίου κι ισονομίας. Αλλά απο ότι διαπιστώνεται καθημερινά οι κυβερνήσεις είναι υπάλληλοι των μεγάλων επιχειρήσεων και επιχειρηματιών.

Πελίτη-Ανταλλαγή ντόπιων σπόρων

2006-05-30T13:08:00.000-07:00

Το Σάββατο του Θωμά βρέθηκα στην γιορτή της ομάδας Πελίτη στο μοναστήρι του Ιωάννου Προδρόμου κοντά στο χωριό Ανατολή σε μια κορυφή του Κισσάβου. Το μέρος ηταν καταπληκτικό πολύ πλούσιο σε δασική χλωρίδα. Μόνο που ήταν μια μέρα με πολύ πυκνή ομίχλη, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Παρόλη όμως την ομίχλη είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος και ντόπιος απο Λάρισσα κι απο Θεσσαλονίκη κι απο Αθήνα όπως εγώ.
Το μοναστήρι είναι γυναικείο κι οι καλόγριες καλλιεργούν βιολογικά τα κτήματα του μοναστηριού κι εκτρέφουν βοοειδή.

Η ομάδα Πελίτη είναι μη κερδοσκοπική ομάδα που έχει ιδρύσει ο Παναγιώτης Σαϊνατούδης

www.peliti.gr

και καταγράφει αγροκτήματα σε όλη την Ελλάδα που καλλιεργούν ντόπιες ποικιλίες με σπόρο παραγόμενο στο κτήμα. Κάθε χρόνο διοργανώνει μια γιορτή όπου μαζεύονται όλοι οι καλλιεργητές κι οι ενδιαφερόμενοι. Κι εκεί ανταλάσσουν η μοιράζουν σπόρους καθώς και γίνεται παρουσίαση της ομάδας και των πεπραγμένων της.

Η ιδέα είναι άκρως επαναστατική κι είναι μια ενεργή αντίσταση στα μονοπώλια Ολλανδικών, Ισραηλίτικων κι Αμερικανικών εταιρειών παραγωγής σπόρου. Μια κουβέντα που είπε ο Σαϊνατούδης ήταν οτι "σπόρος σημαίνει διατροφή οπότε γίνεται αμέσως αντιληπτό τι υπερεξουσία αποκτάει εκείνος που ελέγχει τους σπόρους".

Παλιότερα στα χωριά -ακόμη και στην Αθήνα προκατοχικά και κατοχικά - τα περιβόλια τα καλλιεργούσαν με σπόρο που παρήγαν και φύλαγαν κάθε χρόνο. Επίσης γινόνατε κι ανταλλαγή μεταξύ των καλλιεργητών. Πχ. εσυ φτιάχνεις πιο καλά κολοκύθια, οπότε δώσε μου σπόρο να σου δώσω εγώ σπόρο μελιτζάνας που πετυχαίνω πιο καλούς και νόστιμους καρπούς. κ.ο.κ. Σήμερα αυτό έχει εκμηδενιστεί ακόμη και στις ερασιτεχνικές καλλιέργειες, όπου όλοι προτιμούν να αγοράσουν σπόρο για ευκολία και σίγουρη σοδειά.

Η κατάσταση είναι απογοητευτική και για να καλυτερεύσει θέλει μεγάλη προσπάθεια και πολύ δουλειά. Αλλά δυστυχώς έχουμε αλωθεί και ξεχάσει να προσπαθούμε. Αναφέρω μόνο οτι είναι χιλιάδες οι ποικιλίες οι Ελληνικές που έχουν εξαφανιστεί σε κηπευτικά , δημητριακά ακόμη και σε ποικιλίες δένδρων. Κι υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν με μεράκι και μανία κάποια χαμένη ποικιλία. Ενα παράδειγμα είναι ένα αμπελοφάσουλο που καλλιεργείτο στην Τήνο. Κι ως γνωστόν "Τήνος" σημαίνει "πατρίδα των ξερικών". Η ποικιλία αυτή έχει εγκλιματιστεί στο "σκληροπυρηνικά" ξερικό τόπο της Τήνου. Οπότε γίνεται αντιληπτό η τεράστια σημασία της. Σήμερα έχουν σπόρους κάποιες γριούλες που το καλλιεργούν στους μπαξέδες τους. Κι αν σε συμπαθήσουν πιθανόν να σου δώσουν αν πας να ζητήσεις. Κι αν τις ανακαλύψεις βέβαια.

Ενα απο τα αξέχαστα της γιορτής ηταν κι φασολάδα που έφτιαξαν επι τόπου βράζονας την σε καζάνια με φωτιά απο ξύλα.

Η φασολάδα αυτή μύριζε φρεσκάδα κι είχε μέσα ένα σέλινο που με έκανε να θυμηθώ την γεύση αυτού του δεματικού.

Ο μεγαλύτερος εχθρός μου!

2006-05-29T12:39:00.000-07:00

Το έντομο της φωτογραφίας κάθε καλοκαίρι πέφτει πάνω στα σταφύλια μου και ρουφάει το ζουμί τους ακόμη και από την τελευταία ρώγα. Από τον Νοέμβρη πέρυσι αναζήτησα πληροφορίες για αυτό, ακολουθώντας την πεπατημένη "γνώρισε τον εχθρό σου" και τις περισσότερες τις βρήκα στο Ιντερνετ. Στην εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ υπάρχει ένα πολύ μικρό λήμμα, περιεκτικό μέν αλλά ανεπαρκές.

Οι ονομασίες για αυτή την μεγάλη σφήκα είναι πολλές και δεν έχω ελέγξει την ορθότητα τους. Στην περιοχή όπου το αμπέλι μου το αποκαλούν γκρέθι. Μικρός οταν ήμουν είχα ακούσει να το αποκαλούν κιούρκο. Σε ένα τεύχος του Γεωτροπίου της Ελευθεροτυπίας ένας αναγνώστης το απεκάλεσε μπούμπουρα η αγριομέλισσα. Αγριομέλισσα αποκαλείται και στο πολύ όμορφο και περιεκτικό site

http://mani.org.gr/panida/agriomel/argmelis.htm

Αλλες μη επιβεβαιωθείσες ονομασίες είναι σερσέγκι, βόμβος, βομβυλιός. Αλλες ονομασίες και πρωτογενείς πληροφορίες υπάρχουν στο πολύ περιεκτικό blog

http://www.bees.gr/blog/2006/01/vespa-crabro-vs.html

Απο αυτά που βρήκα ξεκινάω απο το ότι πρωτοπαρατηρήθηκε στην Ευρώπη το 1758 από τον Linnaus κι η παραλλαγή ονομάζεται

Vespa Crabro Linnaeus 1758

Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές του, όλες με ελάχιστες διαφορές πολύ δύσκολα διακρινόμενες.
Ενα βασικό site για αυτή την μεγαλοσφήκα είναι το γερμανικό

http://www.vespa-crabro.de/hornets.htm

Εκεί αναφέρει οτι το έντομο είναι ειρηνικό (peaceful) κι ότι στην Γερμανία είναι υπό προστασία. Αυτά με ξενίσανε πολύ. Γεγονός είναι βέβαια ότι δεν είναι επιθετικά στους ανθρώπους. Επιτίθενται ομαδικά οταν θεωρήσουν οτι κινδυνεύει η φωλιά τους. Τότε εκκρίνουν κάποια alarm φερομόνη η οποία γίνεται αντιληπτή απο τις κεραίες των υπολοίπων.Το τσίμπημα του κεντριού τους είναι όσο επικίνδυνο είναι το τσίμπημα μέλισσας η μιας κοινής σφήκας. Βέβαια γενικά οι σφήκες κεντρίζουν επαναλαμβανόμενα κι όχι μια φορά όπως η μέλισσα. Το δε κέντρισμα του γκρεθιού πονάει περισσότερο διότι περιέχει 5% ακετυλχολίνη.

Οι θηλυκές μεγαλόσφηκες φθάνουν σε μέγεθος 25-35 mm ενώ οι αρσενικές κι οι εργάτισσες είναι μικρότερες.

Τις φωλιές τους τις φτιάχνουν σε κουφάλες δένδρων η ξερολιθιές. Στο εσωτερικό της φωλιάς φτιάχνουν 6-9 κερήθρες αποτελούμενες συνολικά από 1500-3000 ξεχωριστά κύτταρα. Μετά τα μέσα του καλοκαιριού και προς το τέλος του μια αποικία γκρεθιών μπορεί να φθάσει τις 1000 εργάτισσες. Οι αρσενικές κι οι βασίλισσες δημιουργούνται μέσα στο καλοκαίρι. Οι εργάτισσες είναι ενεργές μέχρι τα μέσα περίπου του Οκτώβρη, μετά οι αποικίες πεθαίνουν.

Θεωρητικά τα γκρέθια τρέφονται με άλλα έντομα όπως νηματοειδή, πασχαλίτσες, τζιτζίκια και μέλισσες στα μελίσια των οποίων συχνά εισβάλλουν παίρνοντας τα νεογέννητα χωρίς να πειράξουν το μέλι. Τα έντομα που σκοτώνουν τα μασάνε και τα πανε στην φωλιά τους για να θρέψουν με την μασημένη τροφή τα νεογέννητα της αποικίας. Εχοντας μεγάλη ανάγκη πρωτεινών (όπως ένας άνθρωπος) έλκονται με μανία από κρέας, ψάρι κι οτιδήποτε γλυκό. Οπου βρούν γινωμένους καρπούς φρούτων ορμάνε κι αποροφούν το ζουμί τους μανιωδώς. Ιδίως αν βρούν σταφύλια τα απομυζούν όλα. Για αυτό φτιάχνουν τις αποικίες τους κοντά σε οπωρώνες η αμπέλια. Τα γκρέθια κινούνται σε μια ακτίνα 1500 μέτρν γύρω απο την φωλιά τους ενώ οι σφήκες περιορίζονται στα 50-250 μέτρα. Εχει όμως παρατηρηθεί οτι απομακρύνονται μέχρι και 2, 5 χιλιόμετρα από την φωλιά τους για να βρούν τροφή.

Ο κύκλος των γκρεθιών ξεκινάει με τις πρώτες ζέστες του Μαίου με το ξύπνημα απο τον λήθαργο των νέων βασιλισσών, που πέρασαν τον χειμώνα σε νάρκη μέσα σε σάπια ξύλα η κοπριά μειώνοντας στο ελάχιστο τον μεταβολισμό τους παράγοντας γλυκερίνη που επενεργεί σαν αντιψυκτικό όταν η θερμοκρασία πάει πολύ χαμηλά.
Οι νέες βασίλισσες ξεκινούν αναγνωριστικές πτήσεις για να επιλέξουν ένα μέρος που θα εξασφαλίζει έντομα και χυμούς απο δένδρα για την εγκατάσταση της νέας αποικίας. Μόλις επιλέξουν το σημείο της φωλιάς -που ας σημειωθεί οτι ποτέ δεν πανε σε προηγούμενου χρόνου φωλιά- εκεί δημιουργούν μια νέα κερήθρα από ξύλο που μάσησαν μέχρι να γίνει πολτός (βλέπε και τέταρτη φωτογραφία) κι εκεί εναποθέττουν λίγα αυγά στα κελιά. Από τα αυγά βγαίνουν εργάτισσες που μεγαλώνουν την αποικία.

Ολα αυτά που περιέγραψα δεν τα είχα παρατηρήσει. Το μόνο που έχω παρατηρήσει είναι οτι γίνονται πολλές συμπλοκές μεταξύ γκρεθιών κατά την συλλογη της τροφής τους(βλέπε δεύτερη φωτογραφία). Την εξήγηση που δίνω είναι οτι πρόκειται για άτομα διαφορετικών αποικιών που τσακώνονται όπως λένε στου "κασίδη το κεφάλι". Εν προκειμένου στο αμπέλι μου.

Στο site της Wikipedia

http://en.wikipedia.org/wiki/Hornet

αναφέρεται οτι στην φωλιά των γκρεθιών συνυπάρχουν και λίγα σκαθάρια του είδους Velleius Dialatatus. Μέχρι στιγμής δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο.

Γενικά έψαξα στο νέτ για να μάθω τους φυσικους εχθρούς των γκρεθιών σε μια ενδεχόμενη βιολογική καταπολέμηση τους. Το μόνο που βρήκα είναι σε μια έρευνα Αυστραλιανών για την προστασία των αμπελιών απο τα γκρέθια οτι φυσικός εχθρός τους είναι ένα παράσιτο, το Sphecofaga vesparum vesparum, για το οποίο δεν βρήκα ακόμη εμπεριστατωμένη ανάλυση. Επίσης οι νεαρές βασίλισσες όταν αναζητούν την φωλιά εγκατάστασης μπορούν να πέσουν θύματα ωρισμένων πουλιών. Αλλά δεν νομίζω οτι η Φύση θα επιτρέψει ολική εξαφάνιση των βασιλισσών. Ολο και κάποια θα γλυτώνει.

Στο site
http://www.pestcontrolcanada.com/INSECTS/wasp_traps.htm

περιγράφεται η κατασκευή των παγιδών της πρώτης φωτογραφίας που είναι απο αυτό το site. Τέτοιες έχω ήδη φτιάξει και τις έχω γεμίσει με ένα διάλυμα αποτελούμενο απο :

1 μέρος ξύδι
1 μέρος χυμού φρούτου
1 μέρος νερού
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη για κάθε 750 ml διαλύματος.

Τοποθέτησα περίπου 6 στο χωράφι (μέσα Μαίου) και διαπίστωσα οτι μέσα μπαίνουν αρκετά έντομα, μικρά και γκρέθια και πεταλούδες και χρυσόμυγες και μύγες.

Θα συνεχίσω να βάζω και θα καταγράφω τα αποτελέσματα όλο το φετεινό καλοκαίρι.

Αμπέλι 2006

2006-05-26T13:35:00.000-07:00

Φέτος έχω περιποιηθεί αρκετά το αμπέλι. Το καλοκαίρι πέρυσι είχα ρίξει σε κάθε πρέμνο 2 φτυαριές κοπριά. Κάπου το φθινόπωρο είχα διαβάσει ένα αρθρο του Μάργαρη που κατέκρινε την κοπριά διότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς την άζωτο-φώσφορ0-καλιο ποσοτική σύσταση της. Οπως επίσης οτι πιθανόν νάναι φορέας επικίνδυνων μικροοργανισμών για τα φυτά. Πέρασε απο την σκέψη μου μήπως τελικά είχα προκαλέσει ζημιά. Αλλά καθησύχαζα τον νεαυτόν μου διότι τα πρέμνα έχουν "ενηλικιωθεί" πλήρως αφού περάσαν πάνω απο 15 χρόνια που τα έχω φυτέψει. Οπότε μάλλον δεν θα μασάνε απο 2 φτυαριές κοπριά.

Η κοπριά εμπλουτίζει το έδαφος με μεγάλη ποικιλία μικροοργανισμών καθιστώντας το έτσι ακόμη πιο ζωντανότερο μέσο για καλλιέργειες. Ανοίγονται τρύπες απο τα μηρμύγκια που αναζητούν τροφή να αποθηκεύσουν. Εμφανίζονται γεωσκώληκες που καταπίνουν την οργανική ύλη και την μετατρέπουν σε χούμο γεμάτο φυσικά παραγόμενο κάλιο πολυτιμότατο για την γλυκύτητα των καρπών. Κάπου είχα διαβάσει οτι αν δώσουμε χημικά την αναλογία αζώτου-φωσφόρου-καλίου που περιέχεται στην κοπριά τότε τα στοιχεία δεν αφομοιώνονται απο τα φυτά με το τρόπο που τα παρέχει σε αυτά η κοπριά. Ετσι η κοπριά αποτελεί ένα φυσικότατο τρόπο λίπανσης που μοιάζει με ένα εμουλέσιον της Φύσης. Ας σημειώσω εδώ οτι δεν είμαι φανατικός της βιολογικής καλλιέργειας αλλά περισσότερο υποστηρίζω μια ήπια συμβατική χωρίς την χρήση επικίνδυνων χημικών αλλά με εκείνα που ο χρόνος τα καταξίωσε, που εξάλου κι αυτά επιτρέπονται και στην βιολογική όπως πχ ο χαλκός-γαλαζόπετρα- που αποτελεί σαν μέταλλο πολύ βαρύ δηλητήριο.

Περίπου τον Οκτώβρη έριξα και σε κάθε πρέμνο ένα βιολογικό λίπασμα απο κουτσουλιές πουλερικών που μάλλον δεν ήταν "πουπουλόχωμα". Βρώμαγε οταν τόριχνα αλλά ευτυχώς τελείωσα γρήγορα. Την ίδια εποχή έριξα και σπόρους κουκιά, λούπινα, βίκο, αρακά, μπιζέλι.
Βέβαια ήτανε μετά απο τις παρατεταμένες βροχές του Σεπτεμβρίου πέρυσι. Μετά έριξε λίγες βροχές κι έτσι εχω αμφιβολίες αν ήτανε αποτελεσματική αυτή η χλωρή λίπανση.

Μερικές κληματαριές μου βγάζουν μια μαυρίλα πάνω τους που μάλλον πρόκειται για την καπνιά. Φέτος παλι το φθινόπωρο άσπρισα τα πρέμνα και τις κληματαριές με ασβέστη που είχα ρίξει και γαλαζόπετρα μέσα. Τόκανα αυτό διότι πιστεύω οτι οι μύκητες διαχειμάζουν μέσα στις φλούδες τών κορμών.

Ο χειμώνας φέτος είχε πολλές βροχές και αρκετά θάλεγα χιόνια. Ετσι η βλάστηση του αμπελιού έχει μεγάλη ανάπτυξη. Το είχα κλαδέψει φέτος αφήνοντας μόνο ένα μάτι και μια τσίμπλα. Βλέπω φέτος αρκετά αναπτυγμένους βλαστούς κι αρκετούς με πολλά σταφύλια. Ακόμη κι ένα κλήμα ροδίτη μέσα στο αμπέλι που έπιανε λίγα σταφύλια φέτος έχει αρκετά.
Την Κυριακή 21 Μαίου έκανα ένα ράντισμα με οξυχλωριούχο χαλκό διαλυμένο σε ζουμί απο φύκια. Ελπίζω να καταπολέμησα την καπνιά και να μην μεταδοθεί στα σταφύλια.

Εβαλα δοκιμαστκά και πέντε παγίδες για σφήκες, γκρέθια απο πλαστικά μπουκάλια κόκα κόλας. Θέλω να δώ αν είναι αποτελεσματικές έτσι ώστε να βάλω ακόμη πιο πολλές. Διοτι βασικά ο μεγαλύτερος εχθρός στο αμπέλι μου είναι τα γκρέθια(αρβανίτικη ονομασία). Πρόκειται για την αγριομέλισσα η σερσέγκι -vespa crabro-που έχει ανάγκη απο πολύ γλυκόζη για να διαχειμάσει κι έτσι πέφτει πάνω στους ώριμους καρπούς και καταστρέφει ολοσχερώς την σοδειά. Σε άλλες σταφυλοπαραγωγικές περιοχές, πχ Κορινθία δεν υπάρχουν ούτε κάν μικρότερα έντομα εξ αιτίας των ισχυρών ραντισμάτων που κάνουν οι παραγωγοί καθιστώντας τα αμπέλια εμπόλεμη ζώνη για τα έντομα. Είχα ρωτήσει ένα παραγωγό στο Βραχάτι και μου απήντησε "εδώ δεν πετάει τίποτε". Για φέτος έχω σχεδιάσει τα εξής .

1. Οικολογικές παγίδες απο μπουκάλια.
2. Παγίδες με δηλητηριασμένα δολώματα, πχ ωμός κιμάς με LANATE.
3. Ψεύτικα σταφύλια με κόλλα πάνω στις ρώγες για την παγίδευση.
4. Σκέπασμα των πρέμνων με τούλια.

Διότι φέτος δεν πρόκειται να αφήσω να φάνε ούτε ένα σταφύλι τα γκρέθια. Πέρυσι είχα βρεί μια φωλιά τους σε μια ξερολιθιά. Και πήγα ένα βράδυ να την καταστρέψω ρίχνοντας τσιμέντο στις εισόδους της. Περιττό να αναφέρω οτι δέχτηκα επίθεση. Εφαγα κεντριές στο δεξί μάγουλο και πίσω απο το αριστερό μπούτι. Εχω την εντύπωση οτι στόχος ήτανε το μάτι μου. Την γλύτωσα οχι και τόσο φτηνά διότι είχα αγοράσει ένα ισχυρό αντισταμινικό απο σύμπτωση κι έτσι ήταν πιο ανώδυνα τα τσιμπήματα. Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε ήταν οτι τα γκρέθια που μου επιτέθηκαν ήταν κομμάντος αυτοκτονίας ειδικά για την φύλαξη της φωλιάς. Τον χειμώνα βρήκα και διάβασα στο Ιντερνετ οτι τα έντομα αφήνουν φερομόνες , που είναι κάποιες ουσίες οι οποίες απελευθερώνονται ανάλογα των καταστάσεων, πχ σεξουαλικές, κινδύνου κλπ. Ετσι εξηγείται η φοβερή επιθετικότητα που αντιμετώπισα. Επίσης στο ιντερνετ βρήκα οτι στην Αυστραλία χρησιμοποίησαν την ουσία fipronil για δολώματα η οποία είναι βιοκτόνο. Εχει την ιδιότητα οτι δεν σκοτώνει αμέσως το έντομο αλλά το αφήνει να την μεταφέρει στη φωλιά του κι έτσι καταστρέφει σιγά σιγά όλη την αποικία. Το έχει βγάλει η Aventis Crop science που έχει αγορασθεί από την Bayer. Εψαξα στην Ελλάδα αλλά δεν το βρήκα. Υπάρχει μόνο μια μορφή του σε ζελέ που χρησιμοποιείται απο εταιρείες απολυμάνσεων για μυρμήγκια και κατσαρίδες.

Απόγευμα Σαββάτου

2006-05-22T12:57:00.000-07:00

Ζάρακες 2006

Ρήξεις

2006-05-20T13:26:00.000-07:00

Πιστεύω οτι η πλειοψηφία των ανθρώπων αποφεύγει τις ρήξεις και τις εντάσεις. Εκείνο που σήμερα με ενοχλεί είναι οτι κι εγώ μέσα σε αυτή τη πλειοψηφία είμαι.

Πολιτικοί κ.α. και κακέκτυπα Μπερλουσκονισμού!

2006-05-18T11:47:00.000-07:00

Είναι χρόνια τώρα που η πολιτική δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Οπως λένε με αφήνει παγερά αδιάφορο. Αλλά απόψε παρακολουθώντας το δελτίο στον ΑLPHA είδα τον Τράγκα να προσπαθεί να εκμαιεύσει απο τον Τριανταφυλόπουλο την είδηση του αν θα ηγηθεί νέου κόμματος δυσαρεστημένων απο τα δύο μεγάλα κόμματα.

Ο Τρ/ος το διέψευσε "χλιαρά".

Εγώ προσωπικά εύχομαι να γίνει κάτι τέτοιο διότι προβλέπω να γελάσει κάθε πικραμένος που έχει χάσει το γέλιο του απο τότε που μπήκε το Ευρώ.

Κώδικας Da Vinci...Θεωρίες συνομωσίας

2006-05-17T13:17:00.000-07:00

Δυο φίλμς μου ήρθαν στο μυαλό που είχαν θέμα τις φαντασιωμένες υποψίες που έμφυτα μας ταλαιπωρούν οτι ο περίγυρος μας συνομωτεί εναντίον μας σε μόνιμη βάση. Και τα δύο του Ρομάν Πολάνσκι. "Ο ένοικος" και "Το μωρό της Ρόζμαρυ".

Αραγε πόσες άλλες ταινίες έχουν παρόμοια θέματα?

Σημειώστε οτι στη φωτό είναι μια κάπαρη φυτρωμένη μέσα στο βράχο, έτσι απο μόνη της.
Είναι αδύνατο μια κάπαρη να εξημερωθεί και να καλλιεργηθεί σε κήπο. Ετσι είναι ταγμένη απο την Φύση. Να ζεί εκεί που δεν φυτρώνει τίποτε άλλο. Ετσι δεν έχει ποτέ "περίγυρο".

Μαγγελάνος by sponsor

2006-03-26T13:12:00.000-08:00

2006-03-26T13:10:00.000-08:00

Counter Data.com

life insurance Counter

Πεθαμένες Καλησπέρες

2005-12-27T12:23:00.000-08:00

"κι αμα δώ κανένα φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί..."

Προχτές ανήμερα Χριστούγεννα σε μια κλήση στο κινητό δεν απήντησα. Αυτό είναι σπάνιο για μένα για να μη πώ οτι ποτέ δεν τόχω ξανακάνει.

"κι οτι πιότερο αγαπάμε
μας πληγώνει πιο βαθειά..."

Αν κάτι δεν τραβάει γιατί να το ταλαιπωρούμε? Γιατί πρέπει σαν τις γυναικούλες στα πανηγύρια και τις γιορτές να ανταλάσσουμε φιλάκια κι ευχές? Αραγε αυτό προσφέρει κάποια ικανοποίηση η είναι ενας στρουθοκαμηλισμός που μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση οτι έχουμε παλιές φιλίες σμιλεμένες στο χρόνο? Οχι ρε φίλε!

"Μού 'χες πει πως όλα αλλάζουν,
τρομαγμένα και βουβά..."

Βέβαια εχω την εντύπωση οτι η πλειοψηφία των ανθρώπων αντιμετωπίζει τα πράγματα επιδερμικά. Το κύριο τους μέλημα είναι να την περνάνε καλά και δεν φιλοσοφούν με το παραμικρό κι ασφαλώς ποτέ με γεγονότα που σέρνουν πίκρα.

"Τώρα πάψαν τα τραγούδια
ξέβαψαν τα χρώματα
δρόμοι και παλιές πλατείες
άλλαξαν ονόματα..."

Πάντως εμένα μου έρχεται η μανία να τα διαλύσω όλα. Ετσι. Να δώ την πραγματικότητα όπως ακριβώς έχει κι όπως την αισθάνομαι. Χωρίς να διευρευνήσω ούτε και την παραμικρή δικαιολογία για τον άλλο. Δηλ. εγώ γιατί έμεινα στην παλιά φιλία τόσο πιστός και δεν μπόρεσα να ζεσταθώ απο καμμία άλλη γνωριμία? Πάντα έζησα με την προσμονή οτι κάπου υπάρχει κάποιος παλιόφιλος που οποτεδήποτε -αυτό δεν χρειάστηκε ποτέ- μπορώ να ακουμπήσω. Κι αυτή ακριβώς η πίστη καθοδηγούσε το ψεύτικο τελικά φέρσιμο μου.

"Μού 'χες πει πως όλα αλλάζουν
φτάνει μόνο μια αφορμή..."

Τίποτε άλλο και να είμαστε πάντα όλοι καλά!

Loverman

2005-12-23T12:23:00.000-08:00

Σήμερα διάβασα μια κριτική βιβλίου στην City Press. Την κριτική την έχει γράψει ο Γιώργος -Ικαρος Μπαμπασάκης κι αναφέρεται στο βιβλίο

Nick Cave
Μπαλλάντες για φόνους και άλλα τραγούδια
της Σοφίας Νικολαίδου

Ένα τραγούδι λοιπόν το "Loverman":

Ο εραστής ! Από την μέρα της δημιουργίας
Ως τους αιώνες των αιώνων ως να τελειώσει ο χρόνος και πιο πέρα
Πέταξε το φουστάνι, κατεβαίνω, είμαι ο εραστής σου
Γιατί είμαι αυτό που είμαι, αυτός που είμαι, αυτός που είμαι
Ε για τον ΕΡΩΤΑ μωρό μου
Ρ για το ΡΩΤΑ να μαθαίνεις
Α για το ΑΧ που θα πονέσεις
Σ για το σκότωσε
Τ για "ΤΥΡΑΝΝΗΣΕ"
Η για τη βαριά σου ΗΤΤΑ
Σ για την φονική ΣΙΩΠΗ
Θα γίνω εραστής σου! Μέχρι το τέλος το πικρό
Ως κάθε βασιλείου τον εμπρησμό
Εις τους αιώνες των αιώνων και τους αιώνες των αιώνων
Αμήν
Είμαι ο εραστής σου
Βοήθησε, μωρό μου, βοήθησε με
Γιατί είμαι αυτός που είμαι, αυτός που είμαι, αυτός που είμαι
Είμαι ο εραστής σου!

Everyman

2005-12-16T12:27:00.000-08:00

Θα είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Ρόθ όπου καταπιάνεται με τον θάνατο. Σε ένα σημείο απο την συνέντευξη που έδωσε στην αναμονή της έκδοσης του βιβλίου λέει "Το πάθος, ξέρετε, δεν μεταβάλλεται με την ηλικία, αλλά αλλάζεις εσύ- γερνάς. Η δίψα για γυναίκες γίνεται πιο οξεία. Το πάθος για το γυναικείο σώμα γίνεται όλο και πιο επίμονο. Το σεξουαλικό πάθος είναι πάντα βαθύ, αλλά γίνεται βαθύτερο ".

Αυτό το πάθος είναι που κάνει τους άνδρες να απευθύνονται στις πόρνες με τις οποίες πιστεύουν οτι μπορούν να εκδηλωθούν όπως θέλουν, ενώ για τον ίδιο λόγο οι γυναίκες, επιλέγουν σε διάφορες φάσεις της ζωής τους παράλληλες κι εφήμερες σχέσεις για να ζήσουν όλοι την ζωή που δεν έζησαν.

Νέο Blog

2005-12-09T16:20:00.000-08:00

Απόψε δημιούργησα ένα νέο blog όπου θα βάζω μεταφράσεις μου και μικρές ιστορίες. Ξεκίνησα με ένα μικρό διήγημα της Γιόκο Ογκάουα που δημοσιεύθηκε στο NewYorker.

To νέο Blog:

tranandfict.blogspot.com

Palenque

2005-11-26T11:53:00.000-08:00

"Στσ κρασί σου νερό δεν θα βάλλω

την ζωή μου δεν την αναβάλλω.."

Πιθανόν το σκηνικό να θυμίζει "καψούρα". Αλλά προλαβαίνω. Οχι. Μια μελαγχολική νότα του Νοεμβρίου. Ανεξήγητη θλίψη χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος εσωτερικός τουλάχιστον.

Μπορεί να είναι σιωπηλές προειδοποιήσεις του νού οτι δεν πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι με μόνιμη αφέλεια. Οπως και μυνήματα οτι η εποχή της παιδικότητας έχει περάσει οριστικά κι αμετάκλητα.

Please allow me to introduce myself

I’m a man of wealth and taste

I’ve been around for a long, long year

Stole many a man’s soul and faith...

Μια νύχτα γεμάτη βροχή

2005-11-24T13:23:00.001-08:00

"κερδίσατε χρυσούν ωρολόγιον!"
Η αξέχαστη ατάκα του φαλοκράτη Πάολο στο υποψήφιο θήραμα του. Ολο αυτό το σκηνικό του αρσενικού που κυνηγάει το θηλυκό επίμονα και με μεγάλη χάρη. Ολες οι φράσεις κι οι κουβέντες που λέει για να πλανέψει το θηλυκό. Ολο το παραμύθι που εφευρίσκει κι εξιστορεί.Ολα τα ψευτοδιλήμματα που θέττει. Ολες οι αυτοερωτήσεις με στημένες απαντήσεις. Ολα τα πλαστά γεγονότα που επινοεί και τα παρουσιάζει σαν αληθινά.

Ετσι η γυναίκα ζεί ενα όνειρο, ενα κόσμο που μόνο φανταζότανε οτι υπήρχε.Ολες οι αμφιβολίες της διαλύονται. Κι ενδοιασμούς να είχε τώρα τους παραμερίζει. Το ζεί το παραμύθι διότι της το παρουσίασε ένας άνδρας που έστω και λίγο της έκανε κλίκ. Κι αυτό το κλίκ μετα απο την θεαματική παρουσίαση του παραμυθιού απο τον Πάολο άνοιξε διάπλατα.

Τι όμορφο παραμύθι ε? Μια εντελώς πλαστή πραγμάτωση του ονείρου.

Ο Πάολο όμως, πέρα απο το να την πηδήξει, ήθελε και να την εξουσιάζει πλήρως διότι αυτό ήταν το στάτους της εποχής κι ισως αχνά διατηρείται και στην σημερινή.

Ετσι μετά παρακολουθήσαμε την σκληρή ρήξη ενός φαλοκράτη και μιας φεμινίστριας...

Κι η νύχτα της βροχής έμεινε στο μυαλό μας σαν όνειρο όπως το παραμυθένιο όνειρο που έπλαθε και σέρβιρε ο Πάολο.

Κι η βροχή που συνεχίζεται απόψε μου θύμισε αυτήν την ταινία της Βερντμύλερ.

Βροχή

2005-11-17T07:02:00.000-08:00

Κοιτάζω την βροχή απο το παράθυρο και στο νου μου έρχονται διάφορες εικόνες.Ποτέ δεν διερεύνησα γιατί η ατένιση η το άκουσμα της βροχής προκαλεί αναπολήσεις. Και πάλι αισθάνομαι άσχημα για πράγματα που είχα κάνει στο παρελθόν κι είχαν χαραχτεί σαν άσχημα στο μυαλό μου. Αυτό δεν μπόρεσε να αλλάξει. Οπως επίσης αισθάνομαι όμορφα για γεγονότα η καταστάσεις που όμορφα εχουν καταχωρηθεί στη μνήμη μου.

Εκείνο όμως που δερευνώ είναι τι προκαλεί περισσότερη χαρά κι ευχαρίστηση.
Το να μελετάς και να ονειρεύεσαι μια κατάσταση που αναμένεις η το να ζεις αυτή την κατάσταση που μπορεί νάναι το να πάς ένα σινεμά η μια βόλτα η μια συνάντηση με το πρόσωπο που είσαι ερωτευμένος η ενα σχέδιο να δημιουργησεις κάτι.
Αναπολώντας διαπιστώνω οτι τελικά η ικανοποίηση είναι στην αναμονή των γεγονότων και σε όλα τα όνειρα που δημιουργείς περιμένοντας κάτι όμορφο.

Μια τέτοια θεώρηση πηγαίνει κουτί στο παιγνίδι του φλέρτ. Σε αυτό το παιγνίδι της πλάνης και της σαγήνης. Εκεί η αναμονή και η λαχτάρα είναι που σου προκαλεί υπερευχαρίστηση σε σημείο κορύφωσης ηδονής. Και το πόσα σενάρια περνάνε απο το μυαλό σου είναι αδύνατο να τα καταγράψεις. Και πως απο αυτά απορίπτεις εκείνα που σε χαλάνε και κρατάς ολα τα απίθανα που καταρέουν όπως όταν ο άνεμος χτυπήσει πυργάκια απο άμμο...

“Dust in the wind” , Kansas

Και η βροχή συνεχίζει το κρυφτό της

Αφρικανική παροιμία

2005-11-15T11:27:00.000-08:00

Διάβασα την Κυριακή ότι
"Το κοτόπουλο δεν αθωώνεται ποτέ στο δικαστήριο των γερακιών"

κι αρχίζω να καταγράφω πόσα μου θυμίζει.

Ρακοσυλέκτες

2005-11-02T11:50:00.000-08:00

Χτές παρακολούθησα στην TV την επίσκεψη Αλαβάνου στην ένωση ρακοσυλεκτών.

Ο πρόεδρος τους δήλωσε ότι κάποτε κάποιος ρακοσυλέκτης βρήκε στα σκουπίδια χειρόγραφα του Καβάφη. Αλλά ποτέ δεν τα πούλησε διότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν είναι προς πώληση.

Η Εκδίκηση του Σαββατιανού

2005-10-25T12:34:00.000-07:00

Αναφέρεται σε κάποια γραπτά οτι στην Μονεμβασιά παραγότανε την εποχή της Ενετοκρατίας, κι ίσως πιο πρίν, ένα γλυκό κρασί που ήταν περιζήτητο σε όλη την Ευρώπη και πιθανόν ολο τον κόσμο. Το όνομα αυτού μαλβαζία.
Τα ίχνη αυτού του κρασιού έχουν χαθεί. Κανείς δεν ξέρει απο τι παραγότανε και πώς. Στις μέρες μας παράγεται σε μερικά μέρη ένα κρασί που το ονομάζουν μαλβαζία-που παρεπιπτόντως είναι πολύ καλό-, είναι ξερό κι όχι γλυκό και καμμία σχέση δεν έχει με την μυθική μαλβαζία της Ενετοκρατίας.
Αρα λοιπόν τον όρο μαλβαζία μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε cult αν θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε σύγχρονο λεξιλόγιο.

Την εισαγωγή αυτη την έκανα θεωρώντας οτι αναφερόμενος στον μύθο της μαλβαζίας κατωρθώσω να γίνω πιο πειστικός στο επιχείρημα μου οτι για κάποιον μυστήριο λόγο Γαλλοκρατούμεθα και Γαλλοτραβιόμαστε στα κρασιά μας.

Την τελευταία δεκαπενταετία δημιουργήθηκαν εκατοντάδες μονάδες παραγωγής κρασιών. Οι επονομαζόμενοι μικροί παραγωγοί. Την αρχή έκανε ο Αβέρωφ δημιουργώντας το θρυλικό ίσως κατώγι. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των επιχειρηματιών παράγει καταπληκτικά προιόντα με μικρό αριθμό φιαλών με σουπερποιοτικό κρασί που έχει παραχθεί κι οινοποιηθεί στο ίδιο μέρος.

Πιστεύω οτι όλοι ακολούθησαν την συνταγή Αβέρωφ. Πρωτοπόρος,ακολουθώντας συνταγές υπερσύγχρονου μάρκετινγκ, έφερε πρώτος κλήματα Cabernet Sauvignon και λανσάρησε ποιοτικό "φράγκικο" κρασί.

Και μετά οι εξελίξεις ηταν καταιγιστικές. Ολες οι δοκιμασμένες μαρκετίστικα Γαλλικές ποικιλίες ξεχύθηκαν σε κάθε γωνιά της Ελληνικής γής.

Merlot - παράγει καταπληκτικό κι αξέχαστο κόκκινο κρασί

Chardonay - ευγενέστερη ντελικάτη λευκή ποικιλία

Cabernet Sauvignon - δεν νοείται παλαίωση κρασιού χωρίς αυτην την ποικιλία.

Βρίσκω καταπληκτικές αυτές τις ποικιλίες, αλλ΄ επίσης βρίσκω οτι έχουν δοκιμασθεί και πολλά χρόνια στο marketing κι έχει διαπιστωθεί οτι "περπατάνε" οικονομικά και δεν υπάρχουν απώλειες.

Αυτό όμως που έχω να σημειώσω είναι οτι ποικιλίες μακρυά απο τον τόπο καταγωγής τους αποδίδουν κρασιά χωρίς προσωπικότητα, χωρίς κανένα στύλ, όσο και να γίνεται προσπάθεια να παντρευτούν με ντόπιες ελληνικές ποικιλίες.

Βέβαια θα έβαζα και τον αντίλογο οτι ένα κρασί είναι να το πιείς κι οχι να το παντρευτείς.

Εγώ όμως επιμένω οτι ένα κρασί πρέπει νάχει τον "μύθο" του και τελικά την δική του προσωπικότητα.

σημ.- οι φωτογραφίες στο κείμενο είναι το αρχαίο λημνιό κι η θρυλική μαλαγουζιά.

Ζωή με κρίμα

2005-10-15T13:32:00.000-07:00

Το φώς του ήλιου ήταν ζεστό, κι η μάνα σου καλούσε
το στήθος μου έκαιγε ανεβοκατεβαίνοντας
το σκυλί γλείφει το νερό απο την βρύση του γκαράζ μας που στάζει
Μίλια απο εδώ μόλις μια μικρή κουκίδα στο χάρτη

Πιστεύω οτι θα με οδηγήσεις σε μια ζωή με κρίμα

οι πλάτες μας ίδρωσαν τα ρούχα μας και κοιτάξαμε τον ήλιο
λέρωσαν τα στόματα μας με το σημάδι των γλωσσών μας
και μ' άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών μας
και με λεκέδες στα χαρτιά μας
κάτω εκεί έγινε το ασήμαντο
επειδή η σάρκα ήταν αδύνατη
η σάρκα ήταν αδύνατη,κάτω εκεί το ασήμαντο έγινε
και γύρω απο τους λαιμούς μας κρεμάστηκε η ντροπή

Πιστεύω οτι θα με οδηγήσεις σε μια ζωή με κρίμα

Τώρα τα ίχνη σου είναι ακόμη νωπά και τα κλαδιά σπασμένα
τίποτε δεν κλάπηκε
αλλά το παράθυρό σου ήταν ανοικτό
ακολούθησα τα ίχνη που άφησες πίσω
ακολούθησα τη γραμμή και την καμπύλη του κορμιού σου
και το γρασίδι μεγαλώνει ακόμη στο πλάι του δρόμου
ο ήλιος ακόμη καίει
η βροχή ακόμη πέφτει
η αμαρτία ακόμη καίει τις μικρές φλογισμένες τρύπες
κρατώ σφιχτά τώρα το τίποτε

Πιστεύω οτι θα με οδηγήσεις σε μια ζωή με κρίμα

Τώρα το όραμα μου ολοένα και μικραίνει
και κάνει και πιο πολύ κρύο
πήγα έξω για ένα περίπατο δέκα λεπτών
είναι το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι
ήταν τον πέμπτο, τώρα είναι Δεκέμβρης
γίνε γρήγορα καλά αγάπη μου, ελπίζω ν' ανακάμψεις

Πίστεψα οτι θα με οδηγούσες με αυτή τη ζωή με κρίμα
Πίστεψα οτι θα με οδηγούσες όπως ο τυφλός οδηγεί τον τυφλό.

Μελαγχολία

2005-10-06T14:39:00.000-07:00

(Munch - Melancolia)
Ολη η ζωή και το έργο του Ελλιοτ είχε σαν κύριο αντικείμενο την καθημερινή πάλη του ανθρώπου με τον θάνατο.

Θυμάμαι και την ταινία All tha jazz του Φός που κι αυτή είχε το ίδιο θέμα.

Ας δούμε τώρα τι γράφει ένας δικός μας . Ο Γιάννης Τσεβρεχός στο βιβλίο του "Το κοπάδι":

Επειδή έζησα κοντά σ' έναν γέρο και σε μια γριά άνω των ενενήντα και κοντά στα εκατό, αυτό που διδάχτηκα είναι ο συμβιβασμός με την ιδέα του θανάτου και η αποβολή του παντελώς από τη σκέψη. Ενας τρόπος να αποβάλλεις το θάνατο είναι να φτιάχνεις ζωή και να σπέρνεις και να την παρακολουθείς στο μεγάλωμά της, όπως δυο ρίζες καλαμποκιού ή ένα λουλούδι στη γλάστρα που θα κάνει τον κύκλο του.
Μια καρπουζιά μέχρι να απολαύσεις το καρπούζι που θα σου φτιάξει. Σπέρνοντας μια μικρή φυτική ζωή, έχεις όλο το χρόνο να την δεις να φυτρώνει, να μεγαλώνει, να ανθίζει, να προσφέρει τον καρπό της και να πεθαίνει. Είναι καλά να περιμένεις κάτι άλλο να έρθει στο χρόνο και την ιδέα να ανοίγεις την πόρτα στο θάνατο.

Κλάμα ρε σου λέω

2005-10-03T13:17:00.000-07:00

Πάλι βλέπω κλάμα στην TV.
Αυτή τη φορά είναι η Αντζελα Δημητρίου. Προχτές ήταν ο Γιάννης Πάριος. Πρίν λίγο καιρό ο Γονίδης. Κλαίνε οταν συμβαίνει κάτι στα επαγγελματικά τους. Είτε αυτό είναι νέο πρόγραμμα σε κάποιο μαγαζί, είτε νέο CD.

Ετσι έχουμε απ' ευθείας χτύπημα στην ψυχή του τηλεθεατή/fan.

Κλάψτε λοιπόν κλάψτε αφού έτσι αυγατίζουν τα λεφτά σας. Ολα στον βωμό της 'κονόμας.

Τρύγος(Κυριακάτικος)

2005-10-02T13:31:00.000-07:00

Σήμερα μάζεψα και πάτησα σταφύλια από μια ποικιλία για την οποία δεν γνωρίζω και πολλά. Δεν υπάρχει καθόλου βιβλιογραφία. Αυτό το κλήμα σύμφωνα με την παράδοση το έφερε ο πατέρας του πατέρα μου απο την Μ. Ασία.

Το μόνο που έχω ανακαλύψει είναι οτι καλλιεργείται στην Θάσο σαν τοπική ποικιλία και μάλιστα η οινοποιία Πρωτόπαππας το εμφιαλώνει σημειώνοντας οτι προέρχεται απο την ορεινή ποικιλία Τζωρτζίνα. Πέραν αυτού τίποτε άλλο δεν έχω βρεί στην οινική βιβλιογραφία.

Είναι μια ερυθρά ποικιλία πολύ παραγωγική κι επίσης υπέρανθεκτική στους μύκητες και τις αρρώστειες. Το γλεύκος που βγάζει έχει ένα καταπληκτικό σκούρο ρουμπινί χρώμα -όπως και το μετέπειτα κρασί- και μια φοβερή γεύση φράουλας.

Είναι η τρίτη χρονιά που προσπαθώ να φτιάξω κρασί απο αυτήν την ποικιλία. Την πρώτη χρονιά μου ξύνισε αμέσως. Μάλλον ήταν άγουρα τα σταφύλια οταν τα μάζεψα. Την δεύτερη είχα σχετική επιτυχία. Εχω ακόμη μερικά μπουκάλια. Το είχα αναμίξει με Cabernet που αγόρασα. Κι αυτό για να του δώσω πιο σκούρο χρώμα και για να του παρατείνω την παλαίωση.

Σήμερα πάλι πρώιμα τα τρύγησα λόγω των βροχοπτώσεων που θα τα έριχναν κάτω.Μέτρησα τα γράδα κι ήταν περίπου 12. Αδύνατο. Του έριξα μέσα μισό κιλό πετιμέζι κι ελάχιστο μεταμπισουλφίτ.
Εκείνο που κατευχαριστήθηκα ήταν η φανταστική μυρωδιά του γλεύκους που έσταζε απο την στροφυλιά καθώς και το ρουμπινί του χρώμα που σκούραινε όσο πέρναγε η ώρα.

"Αμερικάνικο" Yahoo

2005-09-26T13:45:00.000-07:00

Διάβασα χτές στο Βήμα ότι το Yahoo "εδωσε" στην κινεζική αστυνομία το όνομα ενός blogger αντικαθεστωτικού δημοσιογράφου κι όταν ρωτήθηκε για αυτό απήντησε απλά οτι πρέπει να συνεργαζόμαστε με τις αρχές κάθε κράτους.

Πολλές απλουστεύσεις μας σερβίρουν οι παγκοσμιοποιημένοι.

Θανάσης Γκαιφίλιας

2005-09-21T12:27:00.000-07:00

Παρακολούθησα πριν λίγο μια εκπομπή με τον Γκαιφίλια.

Θυμήθηκα το "ελα βρε Χάρε αν είσαι άνδρας και παλληκάρι στάσου αντίκρυ
στο μαρμαρένιο αλώνι έλα σε καρτερώ στο μεσονύχτι μου"

Με ξαφνιάσανε μερικές κουβέντες του που νόμιζες οτι έρχονται απο μια εποχή που έχει περάσει αντιστρεπτί. Παραθέτω μερικά

"Για μια επανάσταση που δεν θα δείς στις ειδήσεις"

"Ντρέπομαι που η γενιά μου δεν έκανε πολλά για το γενικό καλό αλλά έκανε πολλά για το ατομικό της συμφέρον"

"Είχα παέι Ιταλία τέλη δεκαετίας 6ο και δούλεψα σε καουμπόικα σπαγγέτι που γυρίζαμε μια ταινία σε 17 μέρες. Δεν υπήρχε σενάριο αλλά αυτό φτιαχνότανε κατα την διάρκεια των γυρισμάτων"

Τελικά ο Γκαιφίλιας ήταν ένας Ρόκ καλλιτέχνης. Κι αυτό δεν αποδεικνύεται απο το έργο του αλλά απο τον τρόπο που έζησε και ζεί.

2005-09-19T01:22:00.000-07:00

"To be in love", Robin Stoub

2005-09-18T13:58:00.000-07:00

"To be in love", Robin Stoub

Παλιά σημείωση

2005-09-17T13:25:00.000-07:00

Φεβρουάριος 2005

Πάντα εχω παραμείνει στην μετριότητα και τώρα αναρωτιέμαι γιατί, συλλογιζόμενος πόσο δειλός υπήρξα που αρνιόμουνα πεισματικά να ρουφήξω άπληστα την ευχαρίστηση.

ΚαλαμοΚαβαλήματα

2005-09-16T12:36:00.000-07:00

Αμέτρητες φορές εχω δεί το ίδιο έργο. Στα εφηβικά χρόνια εβλεπες γνωστούς(ες) με το που άποκτούσαν γκόμενα(ο) ανέβαιναν οι μετοχές τους και βαδίζανε πιά σαν φουσκωμένα γαλιά.

Επειτα στη δουλειά αυτό το έργο το βλέπω όσα χρόνια δουλεύω. Με το που πάνε καλά οι δουλειές αρχίζουν οι σχεδιασμοί για το πόσο εύκολα θα γίνουν οι υπερ-leaders της αγοράς ξεχνώντας τις εποχές που κυνηγούσαν τους πελάτες με το ντουφέκι. Με το που πάνε ασχημα οι δουλειές ακολουθεί η πτώση απο το καλάμι και τανάπαλιν.

H "Κραυγή"...

2005-09-14T12:48:00.000-07:00

...του Εντβαρντ Μούνχ είναι το ποτραίτο της ψυχής, γυμνωμένης όσο το δυνατόν απο το ορατό.
Αυτά εξήγησε η Νορβηγίδα ιστορικός τέχνης Σου Πριντό ενισχύοντας την αντίληψη οτι το έργο απεικονίζει τα διλήμματα του σύγχρονου ανθρώπου.

Διλήμματα

2005-09-13T13:44:00.000-07:00

Πόσες φορές άραγε εχω αναρωτηθεί όπως ένας μπεκρής :"Μού είπε να πιώ δύο και να γυρίσω στις δέκα η να πιώ δέκα και να γυρίσω στις δύο".

2005-09-08T12:37:00.000-07:00

Απόψε θα βάλω και κάποιες ζωγραφιές που έφτιαξα τον Αυγουστο στις διακοπές.

Είναι η "Ροδιά" και τα νησάκια "Πεταλιοί"

Με ξεκούρασε και με γαλήνεψε η δημιουργία τους. Τι παιδικότητα βγάζουν οι ξυλομπογιές. Αραγε υπήρχαν όταν έζησε ο Θεόφιλος;
Αλλά και να υπήρχαν δεν θάπαιζαν κανένα ρόλο στις ζωγραφιές του. Πιστεύω οτι δεν έχει σημασία το μέσο στο να εκφράσει κάποιος τον εσωτερικό του κόσμο είτε με κάποιο κείμενο η με κάποια εικόνα.

2005-09-07T13:40:00.000-07:00

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2005

Σήμερα δημιούργησα το blog μου. Ετσι απο δώ και πέρα οτι γράφω θα είναι κοινό για όλους «al over the world”.
Αρχές φθινοπώρου κι όπως πάντα αναρωτιέμαι γιατί δέν μπόρεσα να κάνω όλα όσα είχα σχεδιάσει στην αρχή του καλοκαιριού. Ετσι συμβαίνει πάντα κι αρχίζω τώρα να σχεδιάζω τι θα κάνω το επόμενο καλοκαίρι.
Αλλά μπορώ να πώ οτι βρίσκομαι σε cool κατάσταση, νηφάλια χωρίς πολλά άγχη και με μεγάλη αισιοδοξία.

Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2005

Η φιλοσοφία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δικαιοσύνη που δεν αποδόθηκε

Αγιος Αυγουστίνος

Δεν πρέπει να χάνετε την πίστη σας στην ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα είναι ένας ωκεανός. Κι αν μερικές σταγόνες του ωκεανού είναι βρώμικες, ο ωκεανός δεν βρωμίζει.

Μαχάτμα Γκάντι

Ενα κόκαλο στο σκύλο δεν είναι φιλανθρωπία . Φιλανθρωπία είναι το κόκαλο που μοιράζεσαι με το σκύλο οταν πεινάς όσο κι αυτός.

Τζάκ Λόντον

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2005

" Τα γραμμένα φιλιά δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους. Τα ρουφούν στο δρόμο τα φαντάσματα."

Φ.Κάφκα

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2004

Αυτό που μετράει δεν είναι αυτό που λέμε αλλα αυτο που δεν χρειάζεται να πούμε

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2004

Σε μέρη που δεν γνωρίζουμε θα πάμε απο δρόμους που αγνοούμε
ΕΛΙΟΤ

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2004

Στη πλάτη ρίχνεις τα βυζιά
φοράς καπότα βυσινιά
μουνόχειλα ζωγραφιστά
στον πούτσο φυλαχτά
σε λένε την πουτάνα του Μάη
μα ο δικός μου στον δικό σου δεν χωράει

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2004

Μπορεί να μην πήγα εκεί όπου σκόπευα να πάω, αλλά νομίζω οτι κατέληξα εκεί όπου σκόπευα να είμαι
Ντ. Ανταμς (Αγγλος Συγγραφέας)

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2004

Ενας παίκτης στοιχήματος του ΟΠΑΠ που έχει 6 ιδια κερδίζοντα αποκόματα εχει κάνει αγωγή στον οργανισμό διότι του πληρώθηκαν τα κέρδη ένος μόνο δελτίου 250 εκ. Αυτό διότι υπάρχει κανονισμός στον ΟΠΑΠ που θέττει ανώτερο πλαφόν αυτό το ποσό για κάθε παίκτη. Απο την μεριά του ο παίκτης λέει οτι απο τη στιγμή που το δελτίο γίνεται δεκτό απο την μηχανή του πρακτορείου πρέπει να πληρωθεί.
Ο δικηγόρος του ΟΠΑΠ υποστηρίζει οτι δεν έχει δίκιο πάντα εκείνος που δεν γνώριζε τον κανονισμό συμμετοχής στο στοίχημα.
Ο Πρόεδρος του ΟΠΑΠ υποστήριξε οτι αν τα δικαστήρια δικαιώσουν τον παίκτη ο ΟΠΑΠ θα πληρώσει κι αναρωτήθηκε οτι αν ο ΟΠΑΠ πλήρωνε θα μπορούσε κάποιος να τους ζητήσει εξηγήσεις πως έγινε υπέρβαση του καθορισμένου απο τον κανονισμό πλαφόν.

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2004

Το “σύνδρομο αιφνιδίου πλουτισμού”(γνωστό και ως “affluenza”) πλήττει μια μάλλον ολιγομελή κοινωνική ομάδα και συνοδεύεται απο
· Αγχος
· Κρίσεις πανικού
· Έμμονες ιδέες
· Διαταραχές ύπνου
· Οξυθυμία
· Τάσεις κατάθλιψης

Τρίτη 8 Ιουνίου 2004

Η ιδέα στην τέχνη πρέπει να εμπεριέχει αυτοσυγκέντρωση,ξέσπασμα,δύναμη,χάρη,συγκίνηση,ηρεμία,
χαρά,κίνηση,προσέλκυση, μηνύματα κ.α.
(απο το βιβλίο "το ελεύθερο σχέδιο του Μ. Αρφάρα")

Σάββατο 20 Μαρτίου 2004

Πρέπει να πιστεύεις, πρέπει να τολμάς. Επειδή οι θεοί δεν δανείζουν βεβαιότητα, μόνο ενα θαύμα μπορεί να σε φέρει στην όμορφη χώρα των θαυμάτων.

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2004

Poets often use many words
To say a simple thing
It takes thought and time and rhyme
To make a poem sing
With music and words
I've been playing

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2004

Οι γυναίκες μπορούν να συγχωρήσουν έναν άνδρα που δεν έχασε την
ευκαιρία, ποτέ όμως κάποιον που δεν την άρπαξε.
(Ταλειράνδος 1754-1838)

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2004

Ο πολιτικός τάζει καρβέλια και μετά λέει οτι δεν είναι φούρναρης
(Κώστας Γαβράς)

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2004

Ψάχνω για γυναίκες του καλού κόσμου, αληθινές κυρίες,που στο κρεβάτι γίνονται πόρνες. Η Μέριλιν Μονρόε είχε το σέξ γραμμένο στο πρόσωπο της. Το ίδιο και η Μπριζίτ Μπαρντό. Δεν το βρίσκω καθόλου λεπτό. Μ' αυτές δεν μπορεί να υπάρξει έκπληξη. Μ' αυτές δεν υπάρχει η αίσθηση της ανακάλυψης του σέξ. Αν το σέξ είναι πολύ φανερό, πολύ άμεσο, το σασπένς χάνεται.
(Αλφρεντ Χίτσκοκ)

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2004

Οταν γενιόμαστε παίρνουμε ένα διαβατήριο, ένα πάσο και μια βίζα για να επισκεφτούμε
τη χώρα του θανάτου.
(Ντιντιέ Φορ)
Μόνο εκείνοι που δεν ξέρουν γιατί αγαπούν ξέρουν να αγαπούν πραγματικά.
(Σιλβί Πίντα)
Η ιστορία δεν αποτελείται απο όσα θυμόμαστε, αλλά απο εκείνα που δεν θέλουμε να ξεχάσουμε.
(Ζακ Λαφίτ)

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2004

Μια μετάφραση (το πρώτο ποίημα του Μόρισον των Doors)

Let's swim to the moon Ελα στο φεγγάρι να κολυμπήσουμε
Let's climb through the tide στην παλίροια να παλέψουμε
Penetrate the evenin' τη νύχτα να διαπεράσουμε
That the city sleeps to hide όταν η πόλη για να κρυφτεί κοιμάται.

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2004

Σεξολόγο χρειάζονται επειγόντως οι υποψήφιοι βουλευτές στα τηλεπεράθυρα. Ζητάνε διαρκώς να τους αφήσουν να ολοκληρώσουν.
Αρης Μαλανδράκης - Εψιλον

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2004

Αφήλιο είναι ένας αστρονομικός όρος και σημαίνει το πλέον απομακρυσμένο σημείο ενός πλανήτη, κατά την τροχιά του γύρω από τον ήλιο. Εδώ σημαίνει την ανάγκη για επικοινωνία που γεννά η απόσταση, την επιθυμία για φως που προκαλεί το σκοτάδι και την αλύτρωτη αγάπη για ζωή που προκαλεί το "τώρα" και ο θάνατός του.

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2004

Κάθε άνθρωπος έχει τα ελαττώματά του και συνήθως είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έχει.

Κάπου 2003

Συνήθως αυτό που φοβάσαι συνέχεια τελικά σου συμβαίνει.

Νοέμβρης 2003

-Πρέπει να δείχνεις που και που τα δόντια σου για να γίνεσαι σεβαστός.Καλύτερα είναι να σε φοβούνται.
-Ναι,αλλά το σκυλί που τσαμπουκαλεύεται τρώει την φόλα.

Αρχές Γενάρη 2003

No time to run, no place to hide
When your life is just a lonely Ride
Through the land of fire and ice
And all the dreams behind your eyes
Τurned out to be a world of lies

Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2002

Αυτές τις μέρες από την περασμένη Πέμπτη ανακάλυψα το forum του pathfinder. Εκει εμφανίζονται αξιόλογοι ανθρώποι με πολιτικοκοινωνικές κλπ απόψεις όπως :
"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως. Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2002

Ακουσα χθες στο ράδιο ένα τραγούδι «αχ ζωή μάγισσα να σε μάθω πόσο αργησα». Ακούγοντας το συνεπάρθηκα γιατί εντονα μου θύμισε μια πραγματικότητα. Το πόσο ξεκαθαρίζει η αλήθεια οσο περνάνε τα χρόνια.

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2002

Χθές ο Μπίλ Γκέητς της Μαικροσοφτ βρισκόμενος στην Ινδία δήλωσε οτι την μεγάλη περιουσία του (περίπου 43 δις δολλάρια) θα την αφήσει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα τονίζοντας χαρακτηριστικά οτι θα αποδώσει τα χρήματα εκεί απο όπου προέρχονται δηλ. τον κόσμο εχοντας βέβαια αποκαταστήσει τα παιδιά του καταλλήλως (3 παιδιά) πρώτα. Αυτό ενισχύει την άποψη μου για αυτούς που συσσωρεύουν περίσιο χρήμα (πλούτο απληστίας) το οποίο τους είναι αχρηστο αν μένει ανεκμετάλευτο. Γίνεται πολυτιμότατο μόλις βρεθούν κορόιδα να το δανεισθούν. Σε αυτη την κοσμοθεωρία βασίζεται η λειτουργία των τραπεζών.

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2002

Την Δευτέρα κυκλοφόρησε το «Νέμεσις» της Λιάνας Κανέλλη με εξώφυλλο ενα κουκουλοφόρο γράφοντας την ατάκα «το μέλλον φοράει κουκούλα». Κι εγω ετσι προδιαγράφω το μέλλον βλέποντας πως συσπειρώνεται η «αντίδραση» εκσυγχρονίζοντας τις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες με τα τελειότερα τεχνοκρατικά μέσα και γενικά διαθέτοντας τεράστια κονδύλια για αυτό τον σκοπό. Αυτό υποδηλώνει οτι η «παγκοσμιοποίηση» αναμένει αφθονο απο αυτό που επιμένει να ονομάζει τρομοκρατία.

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2002

Κάθε Σάββατο υπάρχει μια εκπομπή στο ALPHA 98,7 με ένα τύπο που σαρκάζει τα πάντα. Αναφέρομαι στην εκπομπή «πίσω εχει η Ελλάδα την ουρά»η αλλοιώς «η στραβός είναι ο γιαλός η εμείς στραβωθήκαμε».
Εκεί χρησιμοποιεί την ατάκα «είναι μια εκπομπή που υμνεί τον σοσιαλισμό προσέχοντας μη
πάθει τίποτε ο καπιταλισμός».

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2002

Την περασμένη Κυριακή υπήρχε ενα αρκετά καλό αρθρο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου στο VIEW της Καθημερινής. Αναφερότανε ανάμεσα στα άλλα στην «κοσμοθεωρία» της νεολαίας και των επιδιώξεων της με τα «εδώ και τώρα πιστεύω»της.

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2002

Σήμερα διάβασα πως ο πληθωρισμός τον Οκτώβρη πηγε στο 3,7%. Γεγονός είναι πως και η δουλειά μου πήγε πολυ καλά τον Οκτώβρη κι εγω αγόρασα αρκετα αγαθά, περισσότερα απο αλλους μήνες του έτους. Ετσι σκέφθηκα μήπως το θέμα σχετίζεται με τίς δημοτικές εκλογές του Οκτώβρη. Μηπως δηλ. η κυβέρνηση ανοιξε τους «κρουνούς» της παροχής χρημάτων λίγο πριν τις εκλογές για να δημιουργήσει οικονομική ευφορία ετσι ώστε να στραφεί ο κόσμος προς τους κυβερνητικούς συνδυασμούς. Τώρα βέβαια μένει να βρούμε πως μπορει η κυβέρνηση να ανοιγοκλείνει οικονομικούς κρουνούς.

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2002

Υπάρχει ενας διαγωνισμός από την εταιρεία που βγάζει τον τόνο TRATA. Στο φυλλάδιο που εχει βγάλει και περιγράφει τον διαγωνισμό πουθενά δεν αναφέρει το προιόν τόνου σαν κονσέρβα. Πιθανόν η λέξη προκαλεί αποστροφή σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων κι ετσι κρίνεται σκόπιμο να μην αναφέρεται.
Αρα λοιπόν ένας κατασκευαστής κονσερβών είναι καταδικασμένος να μην λέει το προιόν του κονσέρβα.

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2002.

Σήμερα πήγα στον σταθμό Λαρίσσης να βγάλω ένα εισιτήριο για το γρήγορο τραίνο. Δούλευαν τρεις γκισέδες. Οι δύο ειχαν ουρά περίπου 30-40 άτομα ενώ ο τρίτος που ήταν πίσω από μια κολώνα και δεν διακρινότανε αρκετά είχε 6 μόνο άτομα στην ουρά. Ετσι πήγα σε αυτόν. Μέχρι εδώ τίποτε το αξιοσημείωτο. Εκείνο όμως που αποτυπώνω σε αυτό το χαρτί είναι το ότι ενώ σύμφωνα με όσα είπα έπρεπε να εξυπηρετηθώ μετά από αναμονή 36-46 ατόμων εξυπηρετήθηκα περιμένοντας μόνο 6 άτομα.
Αυτό είναι ακριβώς μια μικρογραφία του πνεύματος του καπιταλισμού. «Η κοινωνία των πιο έξυπνων». Ενα προβάδισμα δημιουργείται από μια συγκυρία όπου κάποιοι δεν προλαβαίνουν η δεν μπορούν να σκεφθούν προς όφελος τους οπότε κάποιοι άλλοι οικειοποιούνται αυτό το όφελος σκεπτόμενοι και ενεργούντες γρηγορότερα κι αποδοτικότερα.